جهاراً ، ويسرق الأحاديث ، وقال ( عد ) - أي ابن عدي - : أرجوا أنه لا بأس به ، قال الذهبي : وأما تشيّعه فقل ما شئت ، كان يكفّر معاوية ! ( 1 ) انتهى . خلاصه آنكه : وارد شد بر عمر قضية [ اى ] كه عمر از آن به قلق واضطراب مبتلا شد ومتغير گرديد وترش رو شد ، وجمع كرد براي آن أصحاب رسول خدا ( صلى الله عليه وآله وسلم ) را پس آن قضية را به ايشان بيان ساخت وگفت كه : مشورت دهيد در اين باب . پس گفتند جميع أصحاب كه : اى أمير المؤمنين ! تويى جاى پناه در مهمات ، وتويى ملجأ در ملمّات . پس غضب كرد عمر وگفت : پرهيز كنيد خداى تعالى را وبگوييد كلام راست ودرست كه اصلاح اعمال شما كند . پس گفتند كه : اى أمير المؤمنين ! نيست نزد ما از آنچه سؤال مىكنى چيزى ، پس گفت عمر كه : من مىشناسم عالم وداناى اين مشكل را ومفزع وملجأ آن را ، پس گفتند أصحاب عمر كه : گويا اراده مىكنى جناب علي بن أبي طالب ( عليه السلام ) را ، پس گفت عمر : بلى ، همان ( 2 ) است ، وآيا زائيده است زنى

--> 1 . [ الف ] قوبلت هذه الرواية على أصل جمع الجوامع [ 12 / 56 - 57 ] . ( 12 ) . [ كنز العمال 5 / 830 ] . 2 . در [ الف ] ( همون ) آمده است كه اصلاح شد .